İzmir’de “Zamana dokunmak”: Bir belgeselden fazla, bir hafıza buluşması

Manisalı Dernekler Federasyonu Başkanı İsmail Akarsu’nun ev sahipliğinde gerçekleştirilen “Zamana Dokunmak” gösterimi, Köy Enstitülerinin eğitim mirasını İzmir’de yeniden gündeme taşıdı. Başkan Yardımcısı Hülya Açan da mikrofonlarımıza konuştu.

ERKAN ÇAKILLI

İZMİR (İGFA) - Manisalı Dernekler Federasyonu tarafından hazırlanan “Zamana Dokunmak” belgeseli, Güzelyalı Nazım Hikmet Kültür Merkezi’nde gerçekleştirilen özel gösterimle izleyiciyle buluştu. Mübadele yıllarından Köy Enstitülerinin kuruluşuna uzanan çalışma, Cumhuriyet döneminin eğitim ve toplumsal hafızasını gerçek yaşam öyküleri üzerinden yeniden gündeme taşıdı.

Programın ev sahipliğini üstlenen Manisalı Dernekler Federasyonu Başkanı İsmail Akarsu, davetlilerle yakından ilgilenirken, Köy Enstitülerinin eğitim tarihimizde bıraktığı mirasın gelecek kuşaklara aktarılmasına katkı sağlayan böylesi kültürel çalışmaların önemine dikkat çekildi.
Geceye Karabağlar Belediye Başkanı Helil Kınay, Konak Belediye Başkanı Nilüfer Çınarlı Mutlu, İzmir Konfederasyonu temsilcileri, sivil toplum kuruluşlarının yöneticileri ve çok sayıda davetli katıldı.
Belgeselin yazarı Tülay Duygulu Pırlant ve yönetmeni Çetin Karaşahin de çalışmanın ortaya çıkmasında önemli rol üstlenen isimler olarak gecede yer aldı.

HÜLYA AÇAN MİKROFONLARIMIZA KONUŞTU
Programda Manisalı Dernekler Federasyonu Başkan Yardımcısı Hülya Açan da mikrofonlarımıza yaptığı açıklamada, etkinliğe ve “Zamana Dokunmak” belgeselinin taşıdığı tarihsel ve kültürel mesaja ilişkin görüşlerini paylaştı.

Açan’ın değerlendirmeleriyle birlikte gece; Federasyon Başkanı İsmail Akarsu’nun ev sahipliğinde, geçmişin eğitim mirasını bugünün kuşaklarıyla buluşturan anlamlı bir kültür ve hafıza buluşmasına dönüştü.

GEÇMİŞE BAKAN DEĞİL, HAFIZAYI GELECEĞE TAŞIYAN BİR GECE
“Zamana Dokunmak” gösterimi, bir dönemin eğitim anlayışını ve Anadolu insanının yaşam mücadelesini yeniden gündeme taşıdı.
Gecenin sonunda geriye yalnızca beyaz perdeye yansıyan görüntüler değil; eğitimle değişen hayatların, fedakârlığın ve kuşaktan kuşağa aktarılan bir toplumsal hafızanın izleri kaldı.

Çünkü bazı hikâyeler yalnızca geçmişi anlatmaz; geleceğin, geçmişi unutmaması için anlatılır.